นางพิมพ์ประภา เชื้อบ่อคา

วัตถุประสงค์

การก่อตั้งแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเกี่ยวกับการทำไม้กวาดก้านมะพร้าว ไม่เพียงแต่เป็นการรักษาทักษะฝีมือแบบดั้งเดิมเอาไว้ แต่ยังเป็นการสร้างความเข้มแข็งให้กับระบบเศรษฐกิจและสังคมในชุมชน โดยมีวัตถุประสงค์หลักดังนี้ครับ

วัตถุประสงค์ของการก่อตั้งแหล่งเรียนรู้
1. การสืบสานและอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น
เพื่อเป็นศูนย์กลางในการรวบรวมองค์ความรู้จากคนรุ่นเก่าสู่คนรุ่นใหม่ ป้องกันไม่ให้วิธีการคัดเลือกก้านมะพร้าว การเหลา และการมัดไม้กวาดที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวสูญหายไปตามกาลเวลา

2. การสร้างอาชีพและเพิ่มรายได้ให้กับชุมชน
ส่งเสริมให้คนในพื้นที่ (โดยเฉพาะกลุ่มสตรี ผู้สูงอายุ หรือผู้ว่างงาน) มีทักษะติดตัวที่สามารถนำไปประกอบอาชีพเสริมได้ โดยใช้วัตถุดิบที่หาได้ง่ายในท้องถิ่นอย่าง "ก้านมะพร้าว" มาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่า

3. การใช้ทรัพยากรท้องถิ่นให้เกิดประโยชน์สูงสุด
เพื่อรณรงค์ให้เห็นคุณค่าของวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร ตามหลักปรัชญาของ เศรษฐกิจพอเพียง โดยการเปลี่ยนส่วนประกอบของต้นมะพร้าวที่อาจถูกทิ้งให้กลายเป็นเครื่องมือทำความสะอาดที่คงทนและใช้ได้จริง

4. การสร้างความเข้มแข็งและการพึ่งพาตนเอง
เป็นสถานที่รวมกลุ่มคนในชุมชนเพื่อทำกิจกรรมร่วมกัน ก่อให้เกิดความสามัคคี และพัฒนาศักยภาพชุมชนให้สามารถจัดการทรัพยากรและช่องทางการตลาดได้ด้วยตนเอง