1
ลงทะเบียน
2
เนื้อหาบทเรียน
3
ทำแบบทดสอบ
4
ผลการทดสอบ

นางพิมพ์ประภา เชื้อบ่อคา

แหล่งเรียนรู้: นางพิมพ์ประภา เชื้อบ่อคา

รายละเอียดหลักสูตร

หลักสูตรที่รวบรวมองค์ความรู้จากบรรพบุรุษชาวตำบลตะกรบ ในการนำวัสดุเหลือใช้จากธรรมชาติอย่าง "ก้านมะพร้าว" มาสร้างสรรค์เป็นเครื่องมือทำความสะอาดที่มีความทนทานเป็นเอกลักษณ์ มุ่งเน้นการฝึกทักษะตั้งแต่การคัดเลือกวัสดุ เทคนิคการเหลา การมัดพุ่ม และการถักลายที่สวยงามตามแบบฉบับอำเภอไชยา เพื่อต่อยอดสู่การสร้างรายได้เสริมและความยั่งยืนในชุมชน

จำนวนชั่วโมงเรียน
10.0 ชั่วโมง
เกณฑ์ผ่าน
80%
จำนวนบทเรียน
5 บท

ลงทะเบียนผู้เรียน

เนื้อหาบทเรียน

นางพิมพ์ประภา เชื้อบ่อคา

ความคืบหน้า: 0/5 บท 0%

การทำไม้กวาดก้านมะพร้าวในตำบลตะกรบ ไม่ใช่แค่การประดิษฐ์ของใช้ แต่คือ "มรดกจากสวนมะพร้าว" เนื่องจากพื้นที่แถบนี้มีต้นมะพร้าวหนาแน่น ชาวบ้านในอดีตจึงใช้เวลาว่างจากการทำสวนหรือประมงชายฝั่ง นำวัสดุที่หล่นอยู่ตามโคนต้นมาใช้ให้เกิดประโยชน์ โดยเฉพาะ "ก้านมะพร้าว" ที่มีความเหนียวเป็นพิเศษเนื่องจากได้รับอิทธิพลจากไอทะเลและสภาพดินในพื้นที่ไชยา ภูมิปัญญานี้ถูกส่งต่อผ่านการสังเกตและช่วยกันทำในครอบครัว จนกลายเป็นเอกลักษณ์ประจำถิ่นที่บ่งบอกถึงความขยันและความคิดสร้างสรรค์ของชาวตะกรบ

บริบทเชิงพื้นที่: ต.ตะกรบ เป็นพื้นที่ที่มีทรัพยากรต้นมะพร้าวจำนวนมาก ซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจหลักของจังหวัดสุราษฎร์ธานี
ที่มาของภูมิปัญญา: การนำส่วนประกอบของมะพร้าวที่เหลือใช้มาแปรรูปเพื่อใช้ในครัวเรือนตั้งแต่อดีต จนพัฒนาเป็นสินค้าชุมชนที่สะท้อนถึงวิถีชีวิตชาวเลและชาวสวนในอำเภอไชยา ความสำคัญ: การอนุรักษ์อัตลักษณ์ท้องถิ่นและการพึ่งพาตนเองตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง

ขอบคุณข้อมูลจาก : คัมภีร์วิถีรวย (2 มิ.ย.59) Part1 ลุย หมู่บ้านไม้กวาด ต.ทะเลชุบศร อ.เมือง จ.ลพบุรี | ช่อง 9 MCOT HD

หัวใจสำคัญที่ทำให้ไม้กวาดของที่นี่ต่างจากที่อื่นคือ "ความแม่นยำในการคัดเลือกและการจัดทรง"
ปราชญ์ชาวบ้านจะมีความเชี่ยวชาญในการดูสีและสัมผัสของก้านมะพร้าว ก้านที่ "แก่จัด" จะมีความสปริงตัวสูง ไม่เปราะง่าย
การมัดแบบ "เงื่อนตายซ้อนเงื่อน" และการใช้เทคนิค "ถักร้อยก้าน" เพื่อให้พุ่มไม้กวาดแผ่ตัวออกอย่างสมดุล ช่วยให้กวาดสะอาดและเข้าถึงซอกมุมได้ดี

ทักษะการคัดกรองวัสดุ: การจำแนกก้านมะพร้าวที่มีความยืดหยุ่นสูง ไม่เปราะหักง่าย
ศิลปะการมัดและถัก: ความเชี่ยวชาญในการจัดเรียงก้านมะพร้าวให้กลมมนและมีความหนาที่เหมาะสมต่อการใช้งาน
ความทนทาน: เทคนิคการยึดก้านกับด้ามไม้ให้แน่นหนาเป็นพิเศษ ซึ่งเป็นจุดเด่นของช่างฝีมือในพื้นที่

มุ่งเน้นการสร้าง "ต้นแบบผลิตภัณฑ์" ที่ได้รับรางวัลหรือการยอมรับ:

ไม้กวาดก้านมะพร้าวรุ่น "ทนทานพิเศษ" ที่สามารถใช้งานในที่ชื้นแฉะได้โดยก้านไม่หลุด
การรวมกลุ่มเป็นวิสาหกิจชุมชน ต.ตะกรบ ที่สามารถส่งออกสินค้าไปยังอำเภอใกล้เคียงและสร้างรายได้หมุนเวียนหลักแสนบาทต่อปี
การพัฒนาด้ามไม้ไผ่ที่ผ่านการแช่น้ำยาป้องกันมอดตามสูตรโบราณ ทำให้ผลิตภัณฑ์มีอายุการใช้งานนานกว่าทั่วไป 2-3 เท่าผลิตภัณฑ์มาตรฐานชุมชน: การได้รับการยอมรับในฐานะสินค้า OTOP หรือของดีประจำตำบล
นวัตกรรมท้องถิ่น: การพัฒนาไม้กวาดก้านมะพร้าวที่มีดีไซน์ทันสมัย หรือการใช้วัสดุธรรมชาติ 100% (เช่น เชือกปอ หรือไม้ไผ่เหลา) เพื่อตอบโจทย์รักษ์โลก

กระบวนการนี้คือ "เคล็ดลับ" ที่ต้องฝึกฝนอย่างละเอียด:

การเหลา : ต้องเหลาเอาเยื่อหุ้มก้านออกให้หมดเพื่อให้ก้านลื่นและไม่สะสมความชื้น

การตาก : การตากแดดให้แห้งสนิทก่อนมัด เพื่อป้องกันการหดตัวของก้านภายหลังซึ่งจะทำให้ไม้กวาดหลวม

การเข้าด้าม : ใช้เทคนิค "การตอกลิ่มไม้" เพื่อยึดพุ่มก้านกับด้ามไม้ไผ่ให้เป็นเนื้อเดียวกันโดยไม่พึ่งพากาว

การถักลาย : การใช้เชือกหรือลวดถักสลับฟันปลาเพื่อขยายหน้ากว้างของไม้กวาด (ทำให้กวาดพื้นที่ใหญ่ได้เร็วขึ้น)

เพื่อให้หลักสูตรการทำไม้กวาดก้านมะพร้าวของ ต.ตะกรบ อ.ไชยา มีความสมบูรณ์และสามารถนำไปถ่ายทอดได้อย่างมืออาชีพ นี่คือการขยายความรายละเอียดเชิงลึกในแต่ละหัวข้อครับ

1. ประวัติความเป็นมา
การทำไม้กวาดก้านมะพร้าวในตำบลตะกรบ ไม่ใช่แค่การประดิษฐ์ของใช้ แต่คือ "มรดกจากสวนมะพร้าว" เนื่องจากพื้นที่แถบนี้มีต้นมะพร้าวหนาแน่น ชาวบ้านในอดีตจึงใช้เวลาว่างจากการทำสวนหรือประมงชายฝั่ง นำวัสดุที่หล่นอยู่ตามโคนต้นมาใช้ให้เกิดประโยชน์ โดยเฉพาะ "ก้านมะพร้าว" ที่มีความเหนียวเป็นพิเศษเนื่องจากได้รับอิทธิพลจากไอทะเลและสภาพดินในพื้นที่ไชยา ภูมิปัญญานี้ถูกส่งต่อผ่านการสังเกตและช่วยกันทำในครอบครัว จนกลายเป็นเอกลักษณ์ประจำถิ่นที่บ่งบอกถึงความขยันและความคิดสร้างสรรค์ของชาวตะกรบ

2. เนื้อหาบทเรียน
หลักสูตรนี้จะเน้นการเรียนรู้แบบครบวงจร โดยแบ่งเนื้อหาดังนี้:

การเตรียมความพร้อม: เรียนรู้ฤดูกาลที่เหมาะสมในการเก็บก้านมะพร้าว และการบริหารจัดการวัสดุอุปกรณ์

กระบวนการผลิต: การฝึกทักษะการใช้มีดเหลา การกะระยะการมัด และการเข้าด้าม

การควบคุมคุณภาพ: เกณฑ์การตรวจสอบความแข็งแรง ความคงทน และความสวยงาม

การจัดการเชิงธุรกิจ: การคำนวณต้นทุนวัสดุ ค่าแรง และการตั้งราคาขายเพื่อให้มีกำไรเลี้ยงชีพได้จริง


หัวใจสำคัญที่ทำให้ไม้กวาดของที่นี่ต่างจากที่อื่นคือ "ความแม่นยำในการคัดเลือกและการจัดทรง"

Expertise in Selection: ปราชญ์ชาวบ้านจะมีความเชี่ยวชาญในการดูสีและสัมผัสของก้านมะพร้าว ก้านที่ "แก่จัด" จะมีความสปริงตัวสูง ไม่เปราะง่าย

การมัดแบบ "เงื่อนตายซ้อนเงื่อน" และการใช้เทคนิค "ถักร้อยก้าน" เพื่อให้พุ่มไม้กวาดแผ่ตัวออกอย่างสมดุล ช่วยให้กวาดสะอาดและเข้าถึงซอกมุมได้ดี

4. ผลงานดีเด่น
มุ่งเน้นการสร้าง "ต้นแบบผลิตภัณฑ์" ที่ได้รับรางวัลหรือการยอมรับ:

ไม้กวาดก้านมะพร้าวรุ่น "ทนทานพิเศษ" ที่สามารถใช้งานในที่ชื้นแฉะได้โดยก้านไม่หลุด

การรวมกลุ่มเป็นวิสาหกิจชุมชน ต.ตะกรบ ที่สามารถส่งออกสินค้าไปยังอำเภอใกล้เคียงและสร้างรายได้หมุนเวียนหลักแสนบาทต่อปี

Innovation: การพัฒนาด้ามไม้ไผ่ที่ผ่านการแช่น้ำยาป้องกันมอดตามสูตรโบราณ ทำให้ผลิตภัณฑ์มีอายุการใช้งานนานกว่าทั่วไป 2-3 เท่า

5. เทคนิคและวิธีการ (Techniques & Methods)
กระบวนการนี้คือ "เคล็ดลับ" ที่ต้องฝึกฝนอย่างละเอียด:

การเหลา ต้องเหลาเอาเยื่อหุ้มก้านออกให้หมดเพื่อให้ก้านลื่นและไม่สะสมความชื้น

การตาก การตากแดดให้แห้งสนิทก่อนมัด เพื่อป้องกันการหดตัวของก้านภายหลังซึ่งจะทำให้ไม้กวาดหลวม

การเข้าด้าม ใช้เทคนิค "การตอกลิ่มไม้" เพื่อยึดพุ่มก้านกับด้ามไม้ไผ่ให้เป็นเนื้อเดียวกันโดยไม่พึ่งพากาว

การถักลาย การใช้เชือกหรือลวดถักสลับฟันปลาเพื่อขยายหน้ากว้างของไม้กวาด (ทำให้กวาดพื้นที่ใหญ่ได้เร็วขึ้น)

6. การถ่ายทอดองค์ความรู้
เพื่อให้แหล่งเรียนรู้ประเภทบุคคลทำงานได้อย่างเป็นระบบ แม้สถานที่ยังไม่พร้อม:

บันทึกภูมิปัญญา จัดทำเป็น "สมุดภาพขั้นตอนการทำ" หรือ "คิวอาร์โค้ดวิดีโอ" เพื่อให้ผู้เรียนดูซ้ำได้

ระบบพี่เลี้ยง ปราชญ์ชาวบ้านทำหน้าที่เป็น โค้ช คอยแก้ไขท่าทางการใช้มีดและการดึงเชือกอย่างใกล้ชิด

การเรียนรู้เชิงประสบการณ์ เน้นให้ผู้เรียนทำเองตั้งแต่ต้นจนจบ 1 เล่ม เพื่อให้เกิดความภูมิใจและจดจำทักษะผ่านกล้ามเนื้อ
กรุณาเปิดอ่านเนื้อหาให้ครบทุกบทก่อนทำแบบทดสอบ

แบบทดสอบ

นางพิมพ์ประภา เชื้อบ่อคา (20 ข้อ)

00:00
แบบทดสอบ
00:00
ตอบแล้ว 0/20 ข้อ นางพิมพ์ประภา เชื้อบ่อคา
1 ทำไมตำบลตะกรบ อ.ไชยา จึงโดดเด่นเรื่องการทำไม้กวาดก้านมะพร้าว
2 ก้านมะพร้าวแบบใดที่ "ดีที่สุด" ในการนำมาผลิตไม้กวาด
3 ขั้นตอน "การเหลาใบ" มีวัตถุประสงค์หลักเพื่ออะไร
4 ทำไมต้องนำก้านมะพร้าวที่เหลาแล้วไปตากแดดให้แห้งสนิทก่อนมัด
5 อุปกรณ์สำคัญที่ใช้ในการรัดพุ่มก้านมะพร้าวให้ติดกับด้ามคืออะไร
6 เทคนิคการถักลาย "ฟันปลา" ที่โคนไม้กวาดมีประโยชน์อย่างไร
7 ด้ามไม้ที่นิยมนำมาใช้ในท้องถิ่นตำบลตะกรบคือไม้ชนิดใด
8 การ "ตอกลิ่ม" ในขั้นตอนการเข้าด้ามมีจุดประสงค์เพื่ออะไร
9 ขั้นตอนสุดท้ายของการผลิตไม้กวาดก่อนนำไปจำหน่ายคืออะไร
10 การผลิตไม้กวาดในชุมชนสอดคล้องกับหลักเศรษฐกิจพอเพียงข้อใดมากที่สุด
11 ในสภาวะที่สถานที่เรียนรู้ไม่พร้อม ปราชญ์ชาวบ้านควรทำอย่างไร
12 พุ่มไม้กวาดที่ "บางเกินไป" ส่งผลอย่างไร
13 การเข้าด้ามแบบเจาะรูแล้วสอดก้านมีข้อดีอย่างไร
14 ทำไมด้ามไม้ไผ่ควรผ่านการรมควันหรืออาบน้ำยากันมอด
15 "แหล่งเรียนรู้เสมือนจริง" หมายถึงข้อใดในบริบทการทำไม้กวาด
16 ถ้าก้านมะพร้าวเปียกชื้นแล้วนำมามัดทันทีจะเกิดผลเสียอย่างไร
17 การถักลายที่โคนไม้กวาดสะท้อนถึงสิ่งใด
18 เครื่องมือใดที่ใช้สำหรับ "เหลา" ก้านมะพร้าว
19 กลุ่มเป้าหมายหลักในการเรียนรู้ภูมิปัญญานี้คือใคร
20 แนวทางการพัฒนาไม้กวาดก้านมะพร้าวให้ยั่งยืนคืออะไร
สถานะการตอบ
ตอบแล้ว
ยังไม่ได้ตอบ
0 /20 ข้อ