ป่าชุมชนบ้านยาง

ลงทะเบียน

เนื้อหาบทเรียน

ทำแบบทดสอบ

ผลการทดสอบ

แหล่งเรียนรู้: ป่าชุมชนบ้านยาง รักษ์ป่า รักษ์น้ำ รักษ์แผ่นดิน

รายละเอียดหลักสูตร

เป็นการเรียนรู้เกี่ยวกับการอนุรักษ์พันธ์ุไม้ท้องถิ่นที่เสี่ยงจะสูญพันธุ์

จำนวนชั่วโมงเรียน

3.0 ชั่วโมง

เกณฑ์ผ่าน

60%

จำนวนบทเรียน

4 บท

ลงทะเบียนผู้เรียน

ชื่อ-นามสกุล *

เบอร์โทรศัพท์

อีเมล

หน่วยงาน/สังกัด

เนื้อหาบทเรียน

ป่าชุมชนบ้านยาง

ความคืบหน้า: 0/4 บท 0%

โครงการรักษ์ป่า รักษ์น้ำรักแผ่นดิน
ณ ป่าชุมชนหมู่ที่ 1 ตำบลบ้านยาง อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยมี หน่วยจัดการต้นน้ำตาปี หน่วยป้องกันรักษาป่าที่ สด. 12 ท่าขนอน ชมรมกำนันผู้ใหญ่บ้านตำบลบ้านยาง ประชาชนในพื้นที่และราษฎรในหมู่บ้าน
ผู้เข้าร่วมกว่า 150 คนได้ร่วมกันปลูกต้นตะเคียนทอง จำนวนกว่า 500 ต้น การจัดทำโครงการมีวัตถุประสงค์ดังนี้
1. เพื่อส่งเสริมจิตสำนึกสาธารณะให้ประชาขนเกิดความตระหนักและมีส่วนร่วมในการ
รักษาประโยชน์สาธารณะ
2. เพื่อให้ประชาชนเกิดความตระหนักและสามารถแยกแยะประโยชน์ส่วนตนและ
ประโยชน์ส่วนรวมได้
3. เพื่อเป็นการสร้างความสานัคดี และสร้างกลุ่มอาสมัครและพิทักษ์สิ่งแวดสิ่งแวดอัมใน
ชุมชนเพิ่มมากขึ้น โดยมีผู้เข้าร่วมโครงการ ทั้งหมด จำนวน 150 คน
โครงการนี้นับว่าเป็นประโยชน์อย่างยิ่งเยิ่งเพราะช่วย
ส่งเสริมการอนุรักษ์ ฟื้นฟู ทรัพยากรรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในชุมชมและในเขตองค์การ
บริหารส่วนตำบลบ้านยาง เพื่อส่งเสริมให้ประชาชนในชุมชนได้ร่วมกันอนุรักษ์ ดูแลรักษาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในชุมชนของตนเอง ช่วยส่งเสริมจิตสำนึกสาธารณะให้ประชาชนเกิดความตระหนักและมีส่วนร่วมในการรักษาประโยชน์สาธารณะ และให้ประชาชนเกิดความตระหนักและสามารถแยกแยะประโยชน์ส่วนตนและประโยชน์ส่วนรวมได้ ช่วยส่งสริมความรักความสามัคดี สร้างกลุ่มอาสมัครและพิทัททักษ์สิ่งเวดสัอมในชุมชุมชุมชุนมากขึ้น

สภาพพื้นที่และลักษณะภูมิประเทศของตำบลบ้านยาง ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูงและที่ราบต่ำบางส่วน ริมฝั่งแม่น้ำคลองยัน พื้นที่เหมาะสำหรับทำการเกษตร เช่น ทำสวนยางพารา ทำสวนผลไม้ ปลูกผัก ปลูกปาล์มน้ำมัน ปลูกพืชไร่ และมีบางส่วนสามารถทำนาได้ประมาณ 7 % ของพื้นที่ทั้งหมดของตำบลบ้านยาง พื้นที่ทำนามีอยู่หมู่ที่ 1,3,5,6,9 ทุ่งนาที่ทำอยู่ประจำ คือ หมู่ที่ 1 และหมู่ที่ 6 พื้นที่แม่น้ำคลองยันไหลผ่าน คือ หมู่ที่ 2,6,7,9,10,4 คลองพุมดวงไหลผ่าน หมู่ที่ 3 และมีภูเขาขนาดเล็กในพื้นที่หลายลูก

ต้นไม้อนุรักษ์หรือไม้หวงห้ามในไทยส่วนใหญ่เป็นไม้เนื้อแข็ง หายาก และมีมูลค่าทางเศรษฐกิจสูง เช่น พะยูง, สัก, ตะเคียนทอง, ยางนา, แดง, ประดู่ป่า, มะค่าโมง และไม้หายากในโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืช (อพ.สธ.) เช่น ต้นลาน, ไทรย้อยใบพิกุล ไม้เหล่านี้มีความสำคัญในด้านนิเวศวิทยา การรักษาสมดุลธรรมชาติ และเป็นมรดกทางพันธุกรรมที่ควรค่าแก่การดูแลรักษา

การจัดการป่าชุมชนอย่างมีส่วนร่วมไม่ใช่แค่เรื่องของการห้ามตัดไม้ครับ แต่เป็นศิลปะในการสร้างสมดุลระหว่าง **"การอนุรักษ์"** และ **"การใช้ประโยชน์"** โดยคนในพื้นที่ต้องเป็นเจ้าของกระบวนการตัดสินใจเอง

เพื่อให้เราเข้าใจกลไกนี้ได้ชัดเจนขึ้น 3 มุมมองหลัก
1. การแบ่งเขตพื้นที่ (Zoning) เรียนรู้วิธีที่ชุมชนจัดสรรพื้นที่ป่าออกเป็นส่วน ๆ เช่น "ป่าอนุรักษ์" (เพื่อรักษาต้นน้ำ) และ "ป่าใช้สอย" (เพื่อเก็บหาของป่าหรือไม้ใช้สอย) เพื่อลดความขัดแย้งในการใช้ทรัพยากร
2. กติกาและธรรมนูญชุมชน เจาะลึกการสร้าง "กฎหมู่" ที่ทุกคนยอมรับร่วมกัน ตั้งแต่บทลงโทษผู้ฝ่าฝืน ไปจนถึงวิธีการปันผลประโยชน์จากป่าอย่างเท่าเทียม
3. เครือข่ายและการเฝ้าระวัง ดูวิธีการตั้งกลุ่มอาสาสมัครลาดตระเวน การทำแนวกันไฟ และการใช้เทคโนโลยีหรือภูมิปัญญาชาวบ้านในการติดตามการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ป่า

กรุณาเปิดอ่านเนื้อหาให้ครบทุกบทก่อนทำแบบทดสอบ

ป่าชุมชนบ้านยาง

รายละเอียดหลักสูตร

ลงทะเบียนผู้เรียน

เนื้อหาบทเรียน

1 ประวัติตำบลบ้านยาง

2 ภูมิประเทศของตำบลบ้านยาง

3 พันธุ์ไม้ที่อนุรักษ์

4 กิจกรรมอนุรักษ์ป่าชุมชนและพรรณไม้พฤษศาสตร์

แบบทดสอบ

สถานะการตอบ